![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
Must Haves, part 1
Elke maand wil ik een post besteden aan m’n leukste aankopen van 2008 (dusver). Omdat ik vaak op zoek ben naar veel performance of bijzonder leuke dingen voor het geld, wil ik ze niet onthouden om te delen. Maar laten we beginnen voor deze maand…
Sanyo Eneloop
In het kort, de oplaadbare batterij opnieuw uitgevonden. Het wiel opnieuw uitvinden had weinig nut, maar aan oplaadbare batterijen was nog behoorlijk wat te verbeteren. In de eindeloze mAh race lijkt er eindelijk een einde te komen dankzij de Eneloop (en varianten daarop).
Wat doet de eneloop anders dan de normale oplaadbare batterij? De eneloop heeft een zeer lage zelfontlading, hierdoor kan je de batterij gerust een jaar bewaren en 85% (al valt dat in praktijk wel iets lager uit) van de originele capaciteit over hebben. Bij normale oplaadbare batterijen is de capaciteit na 3 maanden vaak al minder dan 50%. Je levert er echter wel wat mA voor in, want de Eneloop gaat maar tot 2000mAh, maar kan dit ook daadwerkelijk leveren. Varianten zoals de GP ReCyko+ hebben echter al 2100mAh, dus de mAh race zal binnenkort wel weer beginnen.
De Eneloop batterijen zijn al sinds 2006 uit, maar zijn nog niet erg bekend, ook de prijs zal een rol spelen want ze zijn namelijk wel een stuk duurder dan normale oplaadbare batterijen. Zelf heb ik ook een paar setjes en ben er erg tevreden mee, ze doen inderdaad wat beloofd wordt en zodoende kan je altijd een setje pakken als je ze nodig hebt.
Maargoed, omdat dit korte stukjes over leuke producten zijn verwijs ik jullie nu door naar een bijzonder goede review over de Eneloop hier en topic over oplaadbare batterijen op GoT hier.
HP Procurve 1400-8G
Een switch? Gezien gigabit switches de afgelopen jaren steeds goedkoper worden, komen ze ook steeds vaker thuis voor. Populaire modellen zoals de 3Com 3CGSU05 en Asus 1105N komen vaak voor, maar wat heeft de HP ProCurve 1400-8G dan extra te bieden?
De ProCurve is een goede 20-30 euro (afhankelijk waar je hem koopt) duurder dan de bovenstaande modellen. Echter is de HP een zakelijk model en zou zodoende stabieler en betrouwbaarder moeten zijn, maar de 3Com en Asus zullen voor thuisgebruik ook prima voldoen.
Het meest interessante van de HP switch is, dat hij een levenslange garantie heeft (zolang je zelf het product bezit), op alle onderdelen, dus ook adapters. Bij defect wordt er de volgende werkdag ook al voor vervanging gezorgd. Tevens komt de HP switch in een (misschien lelijk maar) metalen jasje waardoor het ook een bijzonder solide switch is. De status leds zijn bijzonder simpel en geven een snel overzicht welke aansluiting op gigabit werkt of op 10/100mbit. Verder ondersteunt de 1400-8G ook jumboframes (9k) zoals vele anderen.
Ik heb de switch nu ook een paar weken, en het is een bijzonder goedkope optie voor zakelijke apparatuur met een goede garantie. Meer informatie over de HP ProCurve 1400-8G kan je hier vinden en prijzen beschikbaar in de Pricewatch.
Nu zijn de bovenstaande producten toch al een tijdje uit, blijf ik het een leuke tip vinden voor mensen die ze nog niet kennen
Sanyo Eneloop
In het kort, de oplaadbare batterij opnieuw uitgevonden. Het wiel opnieuw uitvinden had weinig nut, maar aan oplaadbare batterijen was nog behoorlijk wat te verbeteren. In de eindeloze mAh race lijkt er eindelijk een einde te komen dankzij de Eneloop (en varianten daarop).
Wat doet de eneloop anders dan de normale oplaadbare batterij? De eneloop heeft een zeer lage zelfontlading, hierdoor kan je de batterij gerust een jaar bewaren en 85% (al valt dat in praktijk wel iets lager uit) van de originele capaciteit over hebben. Bij normale oplaadbare batterijen is de capaciteit na 3 maanden vaak al minder dan 50%. Je levert er echter wel wat mA voor in, want de Eneloop gaat maar tot 2000mAh, maar kan dit ook daadwerkelijk leveren. Varianten zoals de GP ReCyko+ hebben echter al 2100mAh, dus de mAh race zal binnenkort wel weer beginnen.
De Eneloop batterijen zijn al sinds 2006 uit, maar zijn nog niet erg bekend, ook de prijs zal een rol spelen want ze zijn namelijk wel een stuk duurder dan normale oplaadbare batterijen. Zelf heb ik ook een paar setjes en ben er erg tevreden mee, ze doen inderdaad wat beloofd wordt en zodoende kan je altijd een setje pakken als je ze nodig hebt.
Maargoed, omdat dit korte stukjes over leuke producten zijn verwijs ik jullie nu door naar een bijzonder goede review over de Eneloop hier en topic over oplaadbare batterijen op GoT hier.
HP Procurve 1400-8G
Een switch? Gezien gigabit switches de afgelopen jaren steeds goedkoper worden, komen ze ook steeds vaker thuis voor. Populaire modellen zoals de 3Com 3CGSU05 en Asus 1105N komen vaak voor, maar wat heeft de HP ProCurve 1400-8G dan extra te bieden?
De ProCurve is een goede 20-30 euro (afhankelijk waar je hem koopt) duurder dan de bovenstaande modellen. Echter is de HP een zakelijk model en zou zodoende stabieler en betrouwbaarder moeten zijn, maar de 3Com en Asus zullen voor thuisgebruik ook prima voldoen.
Het meest interessante van de HP switch is, dat hij een levenslange garantie heeft (zolang je zelf het product bezit), op alle onderdelen, dus ook adapters. Bij defect wordt er de volgende werkdag ook al voor vervanging gezorgd. Tevens komt de HP switch in een (misschien lelijk maar) metalen jasje waardoor het ook een bijzonder solide switch is. De status leds zijn bijzonder simpel en geven een snel overzicht welke aansluiting op gigabit werkt of op 10/100mbit. Verder ondersteunt de 1400-8G ook jumboframes (9k) zoals vele anderen.
Ik heb de switch nu ook een paar weken, en het is een bijzonder goedkope optie voor zakelijke apparatuur met een goede garantie. Meer informatie over de HP ProCurve 1400-8G kan je hier vinden en prijzen beschikbaar in de Pricewatch.
Nu zijn de bovenstaande producten toch al een tijdje uit, blijf ik het een leuke tip vinden voor mensen die ze nog niet kennen
Helaas, en toen...
Soms kom je geweldige software tegen, soms is het opensource en andere keren is het gewoon shareware. Zo kwam ik enkele jaren geleden ook Nod32 tegen in mijn zoektocht om een AV pakket te vinden dat o.a. ook op mijn Windows Server (2003) werkte.
Het punt is namelijk, dat gratis antivirus software zich niet laat installeren op een 2003 Server en ik dus op zoek kon naar een betaald pakket gezien deze het wel konden. Het is overigens heel begrijpelijk dat de gratis varianten zich niet laten installeren omdat het voor consumenten gebruik is, en een server valt daar niet onder (al heb ik mijn server wel puur voor thuisgebruik). Nod32 kon echter ook gewoon op mijn 2003 Server draaien en het ideale pakket was gevonden, echter…
Ik begon met Nod32 bij versie 2.7, het was een simpel pakket en je had 1 installatie die zowel op een desktop als server wilde draaien. Een jaar of 1,5 daarna kwam versie 3.0 uit waarmee de enkele installatie ook ten einde kwam. Versie 3.0 bracht wat leuke veranderingen mee zoals een mooiere GUI (wat nutteloos is op een server) maar ook antispyware ed. Omdat mijn server mails serveert maar ook fileserver is, is het wel gewenst om bescherming te hebben als iemand iets verkeerds op de server wegzet. De nieuwste versie bracht echter 2 installaties mee, een consumenten en zakelijke versie, gezien ik 2 samengevoegde licenties heb (voor workstation en server) kon ik ook de zakelijke versie downloaden, welke prima werkt op 2003 Server. De consumenten variant kon dit echter niet meer, waardoor ik enig sinds teleurgesteld was, maar het was geen ramp omdat ik de zakelijke ook kon gebruiken.
En toen..., onlangs wilde ik de zakelijke versie van de server afhalen voor een nieuwe installatie. Na het invoeren van mijn gebruikersnaam en wachtwoord kwam echter de pop-up opnieuw tevoorschijn en zodoende werd het onmogelijk om deze te downloaden. Om de gegevens te controleren probeerde ik het ook even met de consumenten versie en deze werkte zoals gewoonlijk. Zodoende besloot ik uit nieuwsgierigheid eens te mailen naar nod32 om te vragen hoe het zat…
Een ding waar ik wel onder de indruk van blijf is de support, slechts 33 minuten later verscheen het antwoord op mijn vraag in de mailbox. Mijn vermoeden was helaas werkelijkheid geworden, de support antwoordde dat de zakelijke versie alleen nog maar te downloaden/gebruiken is met een zakelijke licentie. En dus werkte mijn simpelere multi-user niet meer. Bij de zakelijke versie komt echter ook een zakelijke prijs, ik heb ergens al 140 euro gezien voor een licentie en dat is behoorlijk prijzig. Momenteel is mijn licentie 25 euro per machine (eerste jaar ong. 40 euro) en dat scheelt een hoop.
Wat zijn de mogelijke oplossingen? Er zijn er redelijk wat beschikbaar, de simpele maar dure optie is om de zakelijke licentie te kopen. De wellicht goedkopere optie is om maar een ander pakket te gaan kijken, wat nog wel 2003 Server ondersteund, en de moeilijke optie is een Linux server. Maar gezien mijn licentie nog tot mei te gebruiken is lig ik nog niet wakker. Tevens heb ik het installatie bestand van de zakelijke nog op de server staan, en tevens werkt updaten ook nog gewoon.
Om niet alleen negatief of teleurgesteld te zijn, maak ik ook nog wat positieve kanttekens. De supportafdeling blijft snel reageren, wat erg fijn is. Tevens is het ook nog steeds toegestaan om je licenties over meerdere virtuele machines te gebruiken, zolang je maar een licentie voor de fysieke machine hebt. Zolang de VM’s op deze fysieke machine draaien is het toegestaan. Dit zijn overigens zware pluspunten, gezien ik graag het een en ander test in VM’s. Verder is Nod32 nog altijd behoorlijk licht in gebruik en zijn sommige van de zakelijke functies wel gewenst. Een e-mail ontvangen als er een virus op een server is aangetroffen is in ieder geval handig.
De conclusie is dat ik dus nog wel tevreden ben, maar hun nieuwe stappen (ondanks ze logisch zijn) wat minder fijn vind vallen. De drie opties die ik zo snel beschikbaar heb moeten nog maar eens rustig worden bekeken, of komt Nod32 wellicht terug met ondersteuning voor 2003 machines (al acht ik die kans zeer klein).
Het punt is namelijk, dat gratis antivirus software zich niet laat installeren op een 2003 Server en ik dus op zoek kon naar een betaald pakket gezien deze het wel konden. Het is overigens heel begrijpelijk dat de gratis varianten zich niet laten installeren omdat het voor consumenten gebruik is, en een server valt daar niet onder (al heb ik mijn server wel puur voor thuisgebruik). Nod32 kon echter ook gewoon op mijn 2003 Server draaien en het ideale pakket was gevonden, echter…
Ik begon met Nod32 bij versie 2.7, het was een simpel pakket en je had 1 installatie die zowel op een desktop als server wilde draaien. Een jaar of 1,5 daarna kwam versie 3.0 uit waarmee de enkele installatie ook ten einde kwam. Versie 3.0 bracht wat leuke veranderingen mee zoals een mooiere GUI (wat nutteloos is op een server) maar ook antispyware ed. Omdat mijn server mails serveert maar ook fileserver is, is het wel gewenst om bescherming te hebben als iemand iets verkeerds op de server wegzet. De nieuwste versie bracht echter 2 installaties mee, een consumenten en zakelijke versie, gezien ik 2 samengevoegde licenties heb (voor workstation en server) kon ik ook de zakelijke versie downloaden, welke prima werkt op 2003 Server. De consumenten variant kon dit echter niet meer, waardoor ik enig sinds teleurgesteld was, maar het was geen ramp omdat ik de zakelijke ook kon gebruiken.
En toen..., onlangs wilde ik de zakelijke versie van de server afhalen voor een nieuwe installatie. Na het invoeren van mijn gebruikersnaam en wachtwoord kwam echter de pop-up opnieuw tevoorschijn en zodoende werd het onmogelijk om deze te downloaden. Om de gegevens te controleren probeerde ik het ook even met de consumenten versie en deze werkte zoals gewoonlijk. Zodoende besloot ik uit nieuwsgierigheid eens te mailen naar nod32 om te vragen hoe het zat…
Een ding waar ik wel onder de indruk van blijf is de support, slechts 33 minuten later verscheen het antwoord op mijn vraag in de mailbox. Mijn vermoeden was helaas werkelijkheid geworden, de support antwoordde dat de zakelijke versie alleen nog maar te downloaden/gebruiken is met een zakelijke licentie. En dus werkte mijn simpelere multi-user niet meer. Bij de zakelijke versie komt echter ook een zakelijke prijs, ik heb ergens al 140 euro gezien voor een licentie en dat is behoorlijk prijzig. Momenteel is mijn licentie 25 euro per machine (eerste jaar ong. 40 euro) en dat scheelt een hoop.
Wat zijn de mogelijke oplossingen? Er zijn er redelijk wat beschikbaar, de simpele maar dure optie is om de zakelijke licentie te kopen. De wellicht goedkopere optie is om maar een ander pakket te gaan kijken, wat nog wel 2003 Server ondersteund, en de moeilijke optie is een Linux server. Maar gezien mijn licentie nog tot mei te gebruiken is lig ik nog niet wakker. Tevens heb ik het installatie bestand van de zakelijke nog op de server staan, en tevens werkt updaten ook nog gewoon.
Om niet alleen negatief of teleurgesteld te zijn, maak ik ook nog wat positieve kanttekens. De supportafdeling blijft snel reageren, wat erg fijn is. Tevens is het ook nog steeds toegestaan om je licenties over meerdere virtuele machines te gebruiken, zolang je maar een licentie voor de fysieke machine hebt. Zolang de VM’s op deze fysieke machine draaien is het toegestaan. Dit zijn overigens zware pluspunten, gezien ik graag het een en ander test in VM’s. Verder is Nod32 nog altijd behoorlijk licht in gebruik en zijn sommige van de zakelijke functies wel gewenst. Een e-mail ontvangen als er een virus op een server is aangetroffen is in ieder geval handig.
De conclusie is dat ik dus nog wel tevreden ben, maar hun nieuwe stappen (ondanks ze logisch zijn) wat minder fijn vind vallen. De drie opties die ik zo snel beschikbaar heb moeten nog maar eens rustig worden bekeken, of komt Nod32 wellicht terug met ondersteuning voor 2003 machines (al acht ik die kans zeer klein).
Scrapheap Challenge
Regelmatig zie je bij blogs oude dingen voorbij komen. Oude spellen, films etc. Nu ben ik zelf benieuwd hoeveel mensen deze serie/show nog kennen:
Scrapheap Challenge
Dit is zonder twijfel een van de leukste programma's die ooit op Discovery Channel voorbij is gekomen, en dateert alweer uit 1998 (seizoen 1). Scrapheap Challenge heeft in iedere show 2 teams die vechten via een knock-out systeem (muv s1) om de fel begeerde beker en titel, koning van de schroothoop! Helaas is het programma tegenwoordig niet meer op Discovery te zien, op de goedkope Amerikaanse variant na, Junkyard Wars welke niet de chemie heeft van Engelse grondlegger. Persoonlijk ben ik van mening dat de Engelse variant ook op z'n best is t/m seizoen 4, want tot die tijd is Cathy Rogers nog samen met Robert Llewellyn actief. Samen vormen ze een bijzonder leuk koppel voor de presentatie en uitleg, gemixt met een aardige dosis humor.
Cathy Rogers en Robert Llewellyn
Zoals gezegd zijn er elke aflevering 2 teams die tegen elkaar strijden. En zo hebben een paar teams ook erg leuke personages, die elk seizoen wel terugkomen. De bekendste zijn simpelweg Dick en Bowser, die al sinds seizoen 1 meededen.
Brothers in Arms, snor vereist.
Megalomaniacs.
De taak is om een uurtje of 10 tijd een voertuig/object te maken van schroot, wat een bepaalde taak, parcours etc moet voltooien. Ieder team krijgt een 4e man, een expert die ervaring heeft op het gebied van de opdracht. Zodoende zijn beide teams redelijk in evenwicht. Na het maken van een plan is het tijd om te gaan zoeken naar de juwelen van de schroothoop, zoals een werkende motor
Zou ie het nog doen?
Nadat de buit binnen is, is het tijd om van het gevonden schroot iets te gaan bouwen, dit is altijd een prachtig gezicht hoe ze van de meeste oude en waardeloze schroot iets werkends kunnen produceren.
Het begint al ergens op te lijken.
Het leuke van het programma is dat het de kind weer in je losmaakt (bij mij in ieder geval ) naarmate de pure kunstwerken van schroot vorderen. Als na 10 uur hard werken de tijd op is, is er de volgende dag nog een uurtje om wat kleine dingen te verbeteren aan het voortuig, en het eventueel een kleurtje te geven. Wanneer dat er ook op zit is het tijd om de opdracht uit te gaan voeren.
Hopelijk starten ze...
Zie deze blogpost als een korte review van de serie. Het is een geweldige serie, en ik vind het jammer dat het niet meer zo leuk is als de eerste 4 seizoenen. Hopelijk zijn er vele mensen die deze prachtshow nog herkennen. Mensen die het niet herkennen kunnen nog naar Junkyard Wars op Discovery kijken, wat nog regelmatig wordt uitgezonden, echter is het niet zo leuk als het origineel. Mensen die het origineel nog eens willen kijken, er is een DVD/VHS van op amazon/ebey van Scrapheap Challenge 2001 (seizoen 4).
Scrapheap Challenge
Dit is zonder twijfel een van de leukste programma's die ooit op Discovery Channel voorbij is gekomen, en dateert alweer uit 1998 (seizoen 1). Scrapheap Challenge heeft in iedere show 2 teams die vechten via een knock-out systeem (muv s1) om de fel begeerde beker en titel, koning van de schroothoop! Helaas is het programma tegenwoordig niet meer op Discovery te zien, op de goedkope Amerikaanse variant na, Junkyard Wars welke niet de chemie heeft van Engelse grondlegger. Persoonlijk ben ik van mening dat de Engelse variant ook op z'n best is t/m seizoen 4, want tot die tijd is Cathy Rogers nog samen met Robert Llewellyn actief. Samen vormen ze een bijzonder leuk koppel voor de presentatie en uitleg, gemixt met een aardige dosis humor.
Cathy Rogers en Robert Llewellyn
Zoals gezegd zijn er elke aflevering 2 teams die tegen elkaar strijden. En zo hebben een paar teams ook erg leuke personages, die elk seizoen wel terugkomen. De bekendste zijn simpelweg Dick en Bowser, die al sinds seizoen 1 meededen.
Brothers in Arms, snor vereist.
Megalomaniacs.
De taak is om een uurtje of 10 tijd een voertuig/object te maken van schroot, wat een bepaalde taak, parcours etc moet voltooien. Ieder team krijgt een 4e man, een expert die ervaring heeft op het gebied van de opdracht. Zodoende zijn beide teams redelijk in evenwicht. Na het maken van een plan is het tijd om te gaan zoeken naar de juwelen van de schroothoop, zoals een werkende motor
Zou ie het nog doen?
Nadat de buit binnen is, is het tijd om van het gevonden schroot iets te gaan bouwen, dit is altijd een prachtig gezicht hoe ze van de meeste oude en waardeloze schroot iets werkends kunnen produceren.
Het begint al ergens op te lijken.
Het leuke van het programma is dat het de kind weer in je losmaakt (bij mij in ieder geval
) naarmate de pure kunstwerken van schroot vorderen. Als na 10 uur hard werken de tijd op is, is er de volgende dag nog een uurtje om wat kleine dingen te verbeteren aan het voortuig, en het eventueel een kleurtje te geven. Wanneer dat er ook op zit is het tijd om de opdracht uit te gaan voeren.Hopelijk starten ze...
Zie deze blogpost als een korte review van de serie. Het is een geweldige serie, en ik vind het jammer dat het niet meer zo leuk is als de eerste 4 seizoenen. Hopelijk zijn er vele mensen die deze prachtshow nog herkennen. Mensen die het niet herkennen kunnen nog naar Junkyard Wars op Discovery kijken, wat nog regelmatig wordt uitgezonden, echter is het niet zo leuk als het origineel. Mensen die het origineel nog eens willen kijken, er is een DVD/VHS van op amazon/ebey van Scrapheap Challenge 2001 (seizoen 4).