![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
Bad apple!
En alle Apple haters en fanboys zijn nu op een pagina die ze niet verwachten, het gaat namelijk om Touhou's Bad Apple!
Touhou is een leuk voorbeeld hoe de gewone mens (naja voornamelijk in Japan...) de vrijheid krijgt om iets creatiefs te doen met een game die oorspronkelijk uit 1996 stamt. Een korte uitleg van de Engelse wikipedia:
Je zou dōjin in Europa/Amerika het beste kunnen vergelijken met de Indie movement. Bad Apple is hier dus een voorbeeld van die behoorlijk succes is geworden waar mensen vervolgens weer creatief mee verder gaan:
Stop Motion versie van Bad Apple
Laser variant, gedaan door de Nederlander dnstje
Het is een mooie manier van de makers om een gigantische bekendheid te genereren en anderen ook een graantje mee te laten pikken van het hele gebeuren.
Bad apple is slecht een voorbeeld gezien er al tientallen flash filmpjes te vinden zijn, duizenden nummers (ik overdrijf niet) etc.
De video's en muziek zijn wellicht niet helemaal in jullie stijl, maar het was leuk om even de pro en anti apple club wakker te schudden met iets anders
Touhou is een leuk voorbeeld hoe de gewone mens (naja voornamelijk in Japan...) de vrijheid krijgt om iets creatiefs te doen met een game die oorspronkelijk uit 1996 stamt. Een korte uitleg van de Engelse wikipedia:
http://en.wikipedia.org/wiki/Touhou_ProjectA prodigious amount of derivative works based on Touhou have been created since the release of Embodiment of Scarlet Devil. These include dōjinshi, dōjin music, MAD movies, dōjin anime, and dōjin games (even though the Touhou games themselves are dōjin games). The vast scope of Touhou derivatives prompted commentary, noting that Touhou Project became an unmissable aspect of Japanese consumer generated media. ZUN, for the most part, had acknowledged, appreciated, and even encouraged these derivative works by imposing very few restrictions on the use of his works. The major restrictions are on unauthorized commercial distribution (as opposed to dōjin) and the spoiler of endings; proper attribution to Team Shanghai Alice is a recommendation
Je zou dōjin in Europa/Amerika het beste kunnen vergelijken met de Indie movement. Bad Apple is hier dus een voorbeeld van die behoorlijk succes is geworden waar mensen vervolgens weer creatief mee verder gaan:
Stop Motion versie van Bad Apple
Laser variant, gedaan door de Nederlander dnstje
Het is een mooie manier van de makers om een gigantische bekendheid te genereren en anderen ook een graantje mee te laten pikken van het hele gebeuren.
Het is jammer dat Amerikaanse en Europese bedrijven en consumenten niet een soortgelijk iets hebben, en meer op mond op mond reclame of groots opgezette reclames richten ipv samen iets creatiefs opzetten dat uiteindelijk veel vermakelijker en groter isIn terms of publication volume, there were no circles publishing Touhou derivative works at Comiket 64 in August 2003. The first recent publication of such works occurred during December 2003, following the release of Perfect Cherry Blossom; seven circles sold Touhou derivative works at Comiket 65 in December 2003. As of Comiket 74 in August 2008, a total of 885 circles were scheduled to have Touhou derivative works on display or for sale, out of a total of 35,000 circles participating at Comiket.
Bad apple is slecht een voorbeeld gezien er al tientallen flash filmpjes te vinden zijn, duizenden nummers (ik overdrijf niet) etc.De video's en muziek zijn wellicht niet helemaal in jullie stijl, maar het was leuk om even de pro en anti apple club wakker te schudden met iets anders
Het vervolg... (AV software)
Het vervolg (AV software)
In september kwam ik erachter dat ESET het liefst zoveel mogelijk geld verdiend, net zoals ieder ander bedrijf. Logisch, maar het pesten van thuisgebruikers die toevallig (kuch) een Windows server 2003 machine hebben staan hebben pech. Sinds versie 3 heb je een Business Editie (Home variant werkt niet op 2003) die je een tijdje kon downloaden met een multi-user licentie. Sinds september is dit helaas ook voorbij. Gezien een Business licentie vanaf 5 users een 125 euro excl. btw kost, ging ik opzoek naar nieuwe opties voor m’n server en pc’s.
In de waan van: nooit geschoten is altijd mis, stuurde ik een aantal e-mails naar NOD32 resellers om te vragen of het echt niet mogelijk was om een Business licentie voor 1-3 gebruikers/pc’s te kopen. Al snel kwamen e-mails terug dat dit niet mogelijk was. Daarna vond ik een website welke NOD32 kocht die o.a. op 2003 werkte, en per stuk verkocht werden. Om zeker te zijn stuurde ik een e-mail om te vragen of het om de Business Editie ging, en legde mijn verhaal uit. De reactie was als volgt:
Samen met Ryudo ging ik opzoek naar een AV pakket dat betaalbaar was, goed werkt en draait op 2003. Gezien hijzelf ervaring had met CA Anti-Virus, kwamen we al snel aan bij CA AV r8.1 welke op 2003 draait. Een interessant alternatief en betaalbaar (40-50 euro), echter geen demoversie van te vinden, dus je weet pas wat je krijgt als je het koopt.
Hierna kwam ik aan bij Trend Micro OfficeScan, welke ik zelf ook gebruikt heb op een stage. De GUI is lekker simpel, het werkt op 2003 en is daarnaast ook vriendelijk geprijsd. Voor 35 euro heb je een licentie voor een jaar. Inmiddels heb ik een demoversie draaien op een 2003 VM, en het werkt prima. Een serieuze optie, als de huidige licenties van NOD32 eind mei aflopen.
Tevens denk ik er aan om voor de XP machines een ander pakket te nemen. Avira Antivir Premium scoort op dit moment erg goed in de verscheidene testen en kost slechts 50 euro voor 3 PC’s. Zo probeer ik ook eventuele virusdetectie te verhogen, want wat pakket 1 niet ziet, herkent pakket 2 wellicht. Uiteraard is gewoon voorzichtig zijn op het internet het beste, helaas iets wat onervaren pc gebruikers wel eens vergeten.
Als iemand anders nog goede alternatieven heeft voor AV software voor Windows Server 2003 hoor ik het graag, vereisten zijn wel dat de licenties per stuk te koop zijn en het betaalbaar is. En ja, dat is een ruime definitie, maar echte server pakketten zijn overkill
In september kwam ik erachter dat ESET het liefst zoveel mogelijk geld verdiend, net zoals ieder ander bedrijf. Logisch, maar het pesten van thuisgebruikers die toevallig (kuch) een Windows server 2003 machine hebben staan hebben pech. Sinds versie 3 heb je een Business Editie (Home variant werkt niet op 2003) die je een tijdje kon downloaden met een multi-user licentie. Sinds september is dit helaas ook voorbij. Gezien een Business licentie vanaf 5 users een 125 euro excl. btw kost, ging ik opzoek naar nieuwe opties voor m’n server en pc’s.
In de waan van: nooit geschoten is altijd mis, stuurde ik een aantal e-mails naar NOD32 resellers om te vragen of het echt niet mogelijk was om een Business licentie voor 1-3 gebruikers/pc’s te kopen. Al snel kwamen e-mails terug dat dit niet mogelijk was. Daarna vond ik een website welke NOD32 kocht die o.a. op 2003 werkte, en per stuk verkocht werden. Om zeker te zijn stuurde ik een e-mail om te vragen of het om de Business Editie ging, en legde mijn verhaal uit. De reactie was als volgt:
Je koopt dus geen Business Editie, maar wel een die op 2003 werkt? Deze is er wel, maar dat is versie 2.7 en niet 3.0, en volgens NOD32 supporters is deze al verouderd op punten (al ben ik er nog tevreden mee). Mijn codes zijn echter niet verlopen want ik kan nog iedere home variant en definities downloaden die ik wil. De e-mail werd afgesloten met:Er wordt bij de producten aangegeven voor welke besturingssystemen de software is geschikt.
U koopt met deze licentie dus geen Business Editie, maar 4 x een losse computer bescherming.
Dat u met de codes geen download kunt uitvoeren, betekent dat deze verlopen zijn en u daarmee ook geen nieuwe virusdefinities ontvangt.
Dit was uiteraard erg vermakelijk om te lezen, omdat hij daarvoor de plank finaal mis slaat. Maar NOD32 BE lijkt dus geen optie te zijn, of ik moet teveel licenties voor teveel geld kopen, waar ik ook geen interesse in heb.Wij bieden derhalve geen lagere prijzen aan, doch wij onderscheiden ons door service, kennisniveau en volledige informatie (waaronder de volledige lijn van alle producten online).
Samen met Ryudo ging ik opzoek naar een AV pakket dat betaalbaar was, goed werkt en draait op 2003. Gezien hijzelf ervaring had met CA Anti-Virus, kwamen we al snel aan bij CA AV r8.1 welke op 2003 draait. Een interessant alternatief en betaalbaar (40-50 euro), echter geen demoversie van te vinden, dus je weet pas wat je krijgt als je het koopt.
Hierna kwam ik aan bij Trend Micro OfficeScan, welke ik zelf ook gebruikt heb op een stage. De GUI is lekker simpel, het werkt op 2003 en is daarnaast ook vriendelijk geprijsd. Voor 35 euro heb je een licentie voor een jaar. Inmiddels heb ik een demoversie draaien op een 2003 VM, en het werkt prima. Een serieuze optie, als de huidige licenties van NOD32 eind mei aflopen.
Tevens denk ik er aan om voor de XP machines een ander pakket te nemen. Avira Antivir Premium scoort op dit moment erg goed in de verscheidene testen en kost slechts 50 euro voor 3 PC’s. Zo probeer ik ook eventuele virusdetectie te verhogen, want wat pakket 1 niet ziet, herkent pakket 2 wellicht. Uiteraard is gewoon voorzichtig zijn op het internet het beste, helaas iets wat onervaren pc gebruikers wel eens vergeten.
Als iemand anders nog goede alternatieven heeft voor AV software voor Windows Server 2003 hoor ik het graag, vereisten zijn wel dat de licenties per stuk te koop zijn en het betaalbaar is. En ja, dat is een ruime definitie, maar echte server pakketten zijn overkill
Procedures
Wederom het klassieke geval van, verkeerde procedures/verkeerd toepassen van. Procedures kunnen bedrijven een hoop ellende en onkosten besparen als je deze goed toepast, in het geval van Toshiba kost het ze geld.
Het probleem, (vrij simpel) een defecte adapter bij een van de twee Toshiba laptops. Het is vrij makkelijk om zoiets te testen want je pakt simpelweg de adapter van laptop twee, en werkt deze wel op de laptop dan is adapter van laptop een defect. Voor de zekerheid testen wel adapter een ook op laptop twee en tevens niets.
In je hoofd vorm je al een soort van procedure, hoe het gaat verlopen. Je hebt op werk vaak met Dell gewerkt, en bij Dell laten ze je de oude adapter weggooien en sturen je zo spoedig mogelijk een nieuwe. Natuurlijk is dat een zakelijke garantie, maar voor een thuisgarantie is deze ook optimaal omdat het goedkoop is. Het is gevoelig voor fraude, maar in het geval van twee laptops valt er weinig te frauderen...
Tijdens het telefoontje kwam de frustratie al opzetten, want een dergelijk systeem hebben ze nog niet bij Toshiba. Ze zijn er mee bezig, en er was schijnbaar ooit een halve dag een website online waar je dit kon regelen. De behulpzame helpdeskmedewerker vertelde mij dat het dus nog via de oude procedure ging: laptop + defecte adapter in een doos, ze halen het pakket op, vervangen de adapter en sturen het terug. Dit alles via DHL, wat niet de goedkoopste transportbedrijf is.
Waarom dit anno 2008 (bijna 2009) nog zo omslachtig gebeurd is een raadsel, maar dit is een prachtig voorbeeld van geld weggooien en je klant onnodig werk laten verrichten. Efficiënt werken blijkt dus nog altijd lastig te zijn voor sommige bedrijven.
Het probleem, (vrij simpel) een defecte adapter bij een van de twee Toshiba laptops. Het is vrij makkelijk om zoiets te testen want je pakt simpelweg de adapter van laptop twee, en werkt deze wel op de laptop dan is adapter van laptop een defect. Voor de zekerheid testen wel adapter een ook op laptop twee en tevens niets.
In je hoofd vorm je al een soort van procedure, hoe het gaat verlopen. Je hebt op werk vaak met Dell gewerkt, en bij Dell laten ze je de oude adapter weggooien en sturen je zo spoedig mogelijk een nieuwe. Natuurlijk is dat een zakelijke garantie, maar voor een thuisgarantie is deze ook optimaal omdat het goedkoop is. Het is gevoelig voor fraude, maar in het geval van twee laptops valt er weinig te frauderen...
Tijdens het telefoontje kwam de frustratie al opzetten, want een dergelijk systeem hebben ze nog niet bij Toshiba. Ze zijn er mee bezig, en er was schijnbaar ooit een halve dag een website online waar je dit kon regelen. De behulpzame helpdeskmedewerker vertelde mij dat het dus nog via de oude procedure ging: laptop + defecte adapter in een doos, ze halen het pakket op, vervangen de adapter en sturen het terug. Dit alles via DHL, wat niet de goedkoopste transportbedrijf is.
Waarom dit anno 2008 (bijna 2009) nog zo omslachtig gebeurd is een raadsel, maar dit is een prachtig voorbeeld van geld weggooien en je klant onnodig werk laten verrichten. Efficiënt werken blijkt dus nog altijd lastig te zijn voor sommige bedrijven.
Een variatie op Bubbles
Altijd pret met KPN, die gedachten had ik als ik de weblog van Bubbles las. Zelf zat ik inmiddels alweer een tijd bij Planet Internet op het KPN netwerk, waar ik op 1 storing na nog nooit problemen heb ondervonden. Echter ging de marktnaam Planet Internet weg, en werden de activiteiten bij KPN ondergebracht, een logische keuze want zodoende maak je minder onkosten.
Toen kwamen er de geruchten en bevestiging van snellere abonnementen bij KPN en zodoende leek de overstap een goede actie te zijn voor mensen die meer waar voor hun geld willen. Ik belde om mijn 6 Mbit abonnement om te laten zetten naar een (tot) 20 Mbit abonnement, want sneller downloaden is altijd fijn zeker als de prijs hetzelfde blijft en ik niet hoef te verhuizen naar een andere ISP.
De eerste teleurstelling kwam vlak na de opleveringen van het nieuwe abonnement. Slechts een kleine 15 Mbit bleek mogelijk te zijn op mijn adres, waar ik gehoopt had op 17~18 Mbit. Maar omdat ik wist dat het zeer afhankelijk is van de afstand en kwaliteit kabels, besloot ik er vrede mee te hebben. Tenslotte was het toch 9 Mbit meer voor hetzelfde bedrag en mijn IP adres bleef hetzelfde volgens de verkoopster.
Zoals je kunt verwachten, niet dus. Ongeveer 2 maanden na het ingaan van de upgrade naar het nieuwe abonnement kwam ik niet meer op het internet. Ondanks de lijn en PPPoA goed waren kon ik geen pagina openen, en na ongeveer 1,5 uur bellen met de (zogenaamde) helpdesk kwam er nog niets uit. Achteraf bleek dat ik een domme fout had gemaakt, om het IP adres als fixed toe te kennen ipv dynamic. 2 Maanden na het ingaan van de upgrade blijkt dus ineens mijn IP adres verandert te zijn, terwijl eerder werd gezegd dat dit hetzelfde zou blijven, maar ik vond het geen ramp.
Om terug te komen op 2 punten: waarom vond ik het geen ramp? Het verliezen van een IP adres wat je 3-4 jaar hebt is lastig, maar het was te verwachten met de hele verhuizing naar KPN. Tevens was ik erg blij met mijn domme fout om het IP fixed te zetten, had deze namelijk dynamisch gestaan zou ik niet offline zijn geweest. Echter zouden server onderdelen, waaronder mail niet meer hebben gewerkt omdat de DNS gegevens niet meer klopte. Achteraf ben ik benieuwd wat meer tijd zou kosten (de downtime of achterhalen server problemen).
Het andere punt vond ik wat minder vermakelijk. De eerste keer dat ik belde naar de helpdesk kreeg ik een aardige man aan de lijn die mij ook daadwerkelijk probeerde te helpen. Gezien ik geen KPN Experiabox gebruik omdat ik zelf een Draytek Vigor 2800G heb maakte het wat moeilijker voor hem maar toch deed hij zijn best. Toen ik daarna terugbelde kreeg ik echter een vrouw aan de lijn die maar door bleef hameren over de Experiabox. Ik snap dat het onmogelijk is om alle modems te ondersteunen, maar als je 10 cent per minuut moet betalen om gezeik aan te horen ipv het te doen word ik niet vrolijk.
Maargoed, toen ik het probleem zelf achterhaald had was het probleem voorbij, en hoopte weer op perioden zoals Planet Internet waar ik nooit problemen had. Een week of 2-3 later begon mij op te vallen dat de lijn nogal vaak weg viel en ik soms 2 tot 3 keer per dag een minuut of 2-4 downtime had. Dit is uiteraard zeer irritant als je bijv. een spel aan het spelen bent om net in een leuke chat discussie zit, en ik besloot maar eens gebruik te maken van het e-mail formulier voor storingen. De eerste reactie was om telefonisch contact op te nemen, voor maar 1 cent per minuut. Niet tevreden met deze reactie stuurde ik een e-mail terug waardoor ik een zelfde reactie kreeg met als extra “omdat er interactie met de klant nodig is”. Goed dacht ik, laat ik binnenkort dan maar eens bellen.
Uiteindelijk toch weer goed...
Toen ik wederom eens in mijn Draytek 2800G keek, viel het mij toch op dat de waarde van de SNR margin als een aandeel Fortis gevallen was. Ik wist niet meer precies de waarde van Planet Internet, maar de huidige bij KPN was 7.5dB. Na een korte google actie kwam ik er al snel achter dat deze waarde op het randje zit van stabiel/onstabiel internet en het 2e geval was van toepassing bij mij. Op eigen initiatief besloot ik mijn modem op adsl1 mode te zetten om te kijken of dit verbetering bracht, en dat deed het. De SNR margin ging van 7.5dB naar 10.5dB en ik had direct meer geen last van een uitvallende verbinding. Met deze kennis stond ik ineens een stuk sterker in mijn schoenen om KPN te bellen ivm deze storing en ik had ook direct 2 opties voor ze klaar liggen. Deze opties waren: SNR margin moet omhoog op de (tot) 20 Mbit abo, of ze konden mij terugzetten naar een 8 Mbit abo.
Het leuke wanneer je de KPN helpdesk belt, en over een storing begint is dat ze het meestal eerst interne procedure willen aflopen, omdat het aan je PC kan liggen. Gelukkig boog ik het gesprek al bijzonder snel om naar het externe gebeuren namelijk de SNR margin, en had ik ook een persoon aan de lijn welke dit begreep. Na zijn check bleek dat het maximaal haalbare (stabiel) 8 mbit was op mijn adres, welke ik min of meer ook al zelf had gecontroleerd. Hierna werd ik doorverbonden met de afdeling sales die netjes meewerkte om mijn KPN Internet Premium naar een Extra abonnement om te zetten, dit keer zou het IP adres wel hetzelfde blijven, was het antwoord op mijn navraag. Ik was erg blij met het snelle afhandelen dit keer en het resultaat was ook aanvaardbaar, ik ging er in snelheid op achteruit maar in stabiliteit op vooruit.
Toen kwamen de typische KPN streken weer terug, administratieve fouten. Ik kreeg een bevestiging van een Internet Premium abo, terwijl ik over zou gaan op Extra? Ik besloot het voorval maar met rust te laten, tot er ineens een paar dagen later een brief binnenkwam dat mijn Belvrij Weekend abo voor telefonie was gewijzigd naar een Belvrij Avond&Weekend welke 6 euro per maand duurder is, en dat is meer dan ik verbel in een maand.
Weer in de telefoon geklommen kon ik dit keer bellen met de afdeling die wijzigingen en annuleringen doorvoert. Na een kort gesprek bleek dat het internet abonnement toch goed was doorgevoerd in hun systeem en het telefoon abonnement een apart verhaal was en hun ook niet wisten hoe dit kwam. Toen deze weer terug werd gezet was alles weer goed, maar het vertrouwen loopt weer een deukje op.
Vanochtend ben ik overgezet naar het KPN Internet Extra abonnement en ben zeer gelukkig om te zien dat dit weer een positief effect op de SNR Margin heeft, welke van 10.5dB naar 13.5dB is gegaan, wat dus in totaliteit als 6dB scheelt met adsl2+. Nu is het uiteraard hopen dat alles goed blijft gaan.
Het is nu nog even kijken wat ik ga doen, het huidige abonnement loopt als het goed is nog tot juli 2009, en een overstap naar een andere provider is een optie, maar als KPN zijn leven gaat beteren is er nog hoop. In het geval van KPN is het weer een klassiek teveel hooi op de vork en mooie beloften, maar dat hebben helaas de meeste ISP’s. Gezien BBned hier niet te krijgen is, zijn alleen adsl abonnementen via KPN mogelijk, of kabel met Ziggo, maar of dat nu zo’n fijne optie is…
Toen kwamen er de geruchten en bevestiging van snellere abonnementen bij KPN en zodoende leek de overstap een goede actie te zijn voor mensen die meer waar voor hun geld willen. Ik belde om mijn 6 Mbit abonnement om te laten zetten naar een (tot) 20 Mbit abonnement, want sneller downloaden is altijd fijn zeker als de prijs hetzelfde blijft en ik niet hoef te verhuizen naar een andere ISP.
De eerste teleurstelling kwam vlak na de opleveringen van het nieuwe abonnement. Slechts een kleine 15 Mbit bleek mogelijk te zijn op mijn adres, waar ik gehoopt had op 17~18 Mbit. Maar omdat ik wist dat het zeer afhankelijk is van de afstand en kwaliteit kabels, besloot ik er vrede mee te hebben. Tenslotte was het toch 9 Mbit meer voor hetzelfde bedrag en mijn IP adres bleef hetzelfde volgens de verkoopster.
Zoals je kunt verwachten, niet dus. Ongeveer 2 maanden na het ingaan van de upgrade naar het nieuwe abonnement kwam ik niet meer op het internet. Ondanks de lijn en PPPoA goed waren kon ik geen pagina openen, en na ongeveer 1,5 uur bellen met de (zogenaamde) helpdesk kwam er nog niets uit. Achteraf bleek dat ik een domme fout had gemaakt, om het IP adres als fixed toe te kennen ipv dynamic. 2 Maanden na het ingaan van de upgrade blijkt dus ineens mijn IP adres verandert te zijn, terwijl eerder werd gezegd dat dit hetzelfde zou blijven, maar ik vond het geen ramp.
Om terug te komen op 2 punten: waarom vond ik het geen ramp? Het verliezen van een IP adres wat je 3-4 jaar hebt is lastig, maar het was te verwachten met de hele verhuizing naar KPN. Tevens was ik erg blij met mijn domme fout om het IP fixed te zetten, had deze namelijk dynamisch gestaan zou ik niet offline zijn geweest. Echter zouden server onderdelen, waaronder mail niet meer hebben gewerkt omdat de DNS gegevens niet meer klopte. Achteraf ben ik benieuwd wat meer tijd zou kosten (de downtime of achterhalen server problemen).
Het andere punt vond ik wat minder vermakelijk. De eerste keer dat ik belde naar de helpdesk kreeg ik een aardige man aan de lijn die mij ook daadwerkelijk probeerde te helpen. Gezien ik geen KPN Experiabox gebruik omdat ik zelf een Draytek Vigor 2800G heb maakte het wat moeilijker voor hem maar toch deed hij zijn best. Toen ik daarna terugbelde kreeg ik echter een vrouw aan de lijn die maar door bleef hameren over de Experiabox. Ik snap dat het onmogelijk is om alle modems te ondersteunen, maar als je 10 cent per minuut moet betalen om gezeik aan te horen ipv het te doen word ik niet vrolijk.
Maargoed, toen ik het probleem zelf achterhaald had was het probleem voorbij, en hoopte weer op perioden zoals Planet Internet waar ik nooit problemen had. Een week of 2-3 later begon mij op te vallen dat de lijn nogal vaak weg viel en ik soms 2 tot 3 keer per dag een minuut of 2-4 downtime had. Dit is uiteraard zeer irritant als je bijv. een spel aan het spelen bent om net in een leuke chat discussie zit, en ik besloot maar eens gebruik te maken van het e-mail formulier voor storingen. De eerste reactie was om telefonisch contact op te nemen, voor maar 1 cent per minuut. Niet tevreden met deze reactie stuurde ik een e-mail terug waardoor ik een zelfde reactie kreeg met als extra “omdat er interactie met de klant nodig is”. Goed dacht ik, laat ik binnenkort dan maar eens bellen.
Uiteindelijk toch weer goed...
Toen ik wederom eens in mijn Draytek 2800G keek, viel het mij toch op dat de waarde van de SNR margin als een aandeel Fortis gevallen was. Ik wist niet meer precies de waarde van Planet Internet, maar de huidige bij KPN was 7.5dB. Na een korte google actie kwam ik er al snel achter dat deze waarde op het randje zit van stabiel/onstabiel internet en het 2e geval was van toepassing bij mij. Op eigen initiatief besloot ik mijn modem op adsl1 mode te zetten om te kijken of dit verbetering bracht, en dat deed het. De SNR margin ging van 7.5dB naar 10.5dB en ik had direct meer geen last van een uitvallende verbinding. Met deze kennis stond ik ineens een stuk sterker in mijn schoenen om KPN te bellen ivm deze storing en ik had ook direct 2 opties voor ze klaar liggen. Deze opties waren: SNR margin moet omhoog op de (tot) 20 Mbit abo, of ze konden mij terugzetten naar een 8 Mbit abo.
Het leuke wanneer je de KPN helpdesk belt, en over een storing begint is dat ze het meestal eerst interne procedure willen aflopen, omdat het aan je PC kan liggen. Gelukkig boog ik het gesprek al bijzonder snel om naar het externe gebeuren namelijk de SNR margin, en had ik ook een persoon aan de lijn welke dit begreep. Na zijn check bleek dat het maximaal haalbare (stabiel) 8 mbit was op mijn adres, welke ik min of meer ook al zelf had gecontroleerd. Hierna werd ik doorverbonden met de afdeling sales die netjes meewerkte om mijn KPN Internet Premium naar een Extra abonnement om te zetten, dit keer zou het IP adres wel hetzelfde blijven, was het antwoord op mijn navraag. Ik was erg blij met het snelle afhandelen dit keer en het resultaat was ook aanvaardbaar, ik ging er in snelheid op achteruit maar in stabiliteit op vooruit.
Toen kwamen de typische KPN streken weer terug, administratieve fouten. Ik kreeg een bevestiging van een Internet Premium abo, terwijl ik over zou gaan op Extra? Ik besloot het voorval maar met rust te laten, tot er ineens een paar dagen later een brief binnenkwam dat mijn Belvrij Weekend abo voor telefonie was gewijzigd naar een Belvrij Avond&Weekend welke 6 euro per maand duurder is, en dat is meer dan ik verbel in een maand.
Weer in de telefoon geklommen kon ik dit keer bellen met de afdeling die wijzigingen en annuleringen doorvoert. Na een kort gesprek bleek dat het internet abonnement toch goed was doorgevoerd in hun systeem en het telefoon abonnement een apart verhaal was en hun ook niet wisten hoe dit kwam. Toen deze weer terug werd gezet was alles weer goed, maar het vertrouwen loopt weer een deukje op.
Vanochtend ben ik overgezet naar het KPN Internet Extra abonnement en ben zeer gelukkig om te zien dat dit weer een positief effect op de SNR Margin heeft, welke van 10.5dB naar 13.5dB is gegaan, wat dus in totaliteit als 6dB scheelt met adsl2+. Nu is het uiteraard hopen dat alles goed blijft gaan.
Het is nu nog even kijken wat ik ga doen, het huidige abonnement loopt als het goed is nog tot juli 2009, en een overstap naar een andere provider is een optie, maar als KPN zijn leven gaat beteren is er nog hoop. In het geval van KPN is het weer een klassiek teveel hooi op de vork en mooie beloften, maar dat hebben helaas de meeste ISP’s. Gezien BBned hier niet te krijgen is, zijn alleen adsl abonnementen via KPN mogelijk, of kabel met Ziggo, maar of dat nu zo’n fijne optie is…
Chocolade vondsten!
Omdat ik laatst wat bijzondere repen chocolade tegenkwam, besloot ik er maar eens een aantal mee naar huis te nemen om te “testen”. De volgende repen werden slachtoffer van mijn impulsaankoop: Lindt extra puur 70% en 99%, Sorini (Tanzania) extra puur 75% en J.D. Gross (Ecuador) 70%. De laatste schijnt tevens verkocht te worden bij de Lidl (al weet ik niet zeker of dit ook geldt voor Nederland). Tevens heb ik ook een reep Droste pastiles van 75% puur meegenomen, om zodoende 5 verschillende soorten te kunnen testen.
Omdat je regelmatig in het nieuws hoort of ziet dat pure chocolade best gezond is, ging ik dus voor repen met 70% cacao of meer. Verschil in prijzen is er ook behoorlijk, ondanks ik het niet bij de goedkoopste winkel haalde, betaalde ik voor de Droste reep het minst, deze was ong. 2 euro voor 100 gram. De Sorini 75% tablet kwam tevens voor een gunstige prijs van 2 euro voor 100 gram. De Lindt 70% en J.D. Gross tabletten kwamen beide voor 3 euro per 100 gram. De duurste is zoals verwacht de Lindt 99% welke maarliefst 3 euro voor 50 gram is. Uiteraard zijn de goedkoper te vinden, maar ik ging even uit van gemak.
Ondanks ik geen fijnproever ben, ben ik iemand die eerder naar prijs / kwaliteit kijkt, ik wilde vooral weten of de aankopen het geld waard waren en of er nog gouden vondsten bij zaten. Zodoende begon ik eerst aan de J.D. Gross Ecuador 70%. In tegenstelling tot de andere repen zit hier ook nog karamel in, waar overigens bijzonder weinig van te merken was. Echt bijzonder qua smaak vond ik het persoonlijk echter niet.
Daarna kwam de Droste pastilles van 75% aanbod, welke licht bitter smaakte, maar niet te overtreffend. Zodoende heb je een lekker stukje pure chocolade welke makkelijk toegankelijk zijn ivm losse pastilles ipv een tablet. Hierna besloot ik voor de Sorini 75% te gaan, welke in tegenstelling tot de Droste een stuk zachter qua smaak is. Ondanks ik meer een fan ben van melk chocolade bevalt deze reep toch zeer goed, en is waarschijnlijk voor mij een ideale middenweg tussen de melk en pure chocolades.
Gezien de 75% pure chocolade achteraf best goed beviel begon ik met hoogmoed aan het de 99% pure chocolade van Lindt. De verpakking is met recht de mooiste, maar daar gaat het echter niet om. De smaak is echter onvergetelijk te noemen, in een vorm van een trauma. Ondanks de chocolade stukjes flinterdun zijn, is het een smaak die je met moeite weg krijgt, gezien het bijzonder bitter en het ook wat te sterk gebrand is naar mijn zin. De nasmaak is ook iets waar je nog lang plezier van kan beleven.
Met een lichte twijfel besloot ik mij op het einde ook maar aan de 70% van Lindt te wagen, welke gelukkig een stuk beter smaakte dan de 99% variant. Persoonlijk vond ik hem ook beter smaken dan de J.D. Gross en de Droste pastilles, maar het plezier van de Sorini weet hij niet te overtreffen. Als conclusie kom ik dus dat de Sorini, (ondanks lachwekkende babelfish vertaling op de verpakking voor Nederlands) de beste prijs / kwaliteit heeft. Het enige probleem is dat dit Italiaans merk wellicht lastig in Nederland te krijgen is, maar mocht iemand hem tegenkomen in de buurt van Breda, meld het aub
Ondanks de Lindt 99% niet mijn smaak is, (en tevens van 3 andere mensen, die de smaak ook mochten ervaren) is het toch wel een komische reep om rekening mee te houden. Het is wellicht een leuke grap voor collega’s met 1 april, of voor medestudenten die hun handen niet van je eten kunnen afhouden. Overige tips zijn uiteraard ook altijd welkom
Omdat je regelmatig in het nieuws hoort of ziet dat pure chocolade best gezond is, ging ik dus voor repen met 70% cacao of meer. Verschil in prijzen is er ook behoorlijk, ondanks ik het niet bij de goedkoopste winkel haalde, betaalde ik voor de Droste reep het minst, deze was ong. 2 euro voor 100 gram. De Sorini 75% tablet kwam tevens voor een gunstige prijs van 2 euro voor 100 gram. De Lindt 70% en J.D. Gross tabletten kwamen beide voor 3 euro per 100 gram. De duurste is zoals verwacht de Lindt 99% welke maarliefst 3 euro voor 50 gram is. Uiteraard zijn de goedkoper te vinden, maar ik ging even uit van gemak.
Ondanks ik geen fijnproever ben, ben ik iemand die eerder naar prijs / kwaliteit kijkt, ik wilde vooral weten of de aankopen het geld waard waren en of er nog gouden vondsten bij zaten. Zodoende begon ik eerst aan de J.D. Gross Ecuador 70%. In tegenstelling tot de andere repen zit hier ook nog karamel in, waar overigens bijzonder weinig van te merken was. Echt bijzonder qua smaak vond ik het persoonlijk echter niet.
Daarna kwam de Droste pastilles van 75% aanbod, welke licht bitter smaakte, maar niet te overtreffend. Zodoende heb je een lekker stukje pure chocolade welke makkelijk toegankelijk zijn ivm losse pastilles ipv een tablet. Hierna besloot ik voor de Sorini 75% te gaan, welke in tegenstelling tot de Droste een stuk zachter qua smaak is. Ondanks ik meer een fan ben van melk chocolade bevalt deze reep toch zeer goed, en is waarschijnlijk voor mij een ideale middenweg tussen de melk en pure chocolades.
Gezien de 75% pure chocolade achteraf best goed beviel begon ik met hoogmoed aan het de 99% pure chocolade van Lindt. De verpakking is met recht de mooiste, maar daar gaat het echter niet om. De smaak is echter onvergetelijk te noemen, in een vorm van een trauma. Ondanks de chocolade stukjes flinterdun zijn, is het een smaak die je met moeite weg krijgt, gezien het bijzonder bitter en het ook wat te sterk gebrand is naar mijn zin. De nasmaak is ook iets waar je nog lang plezier van kan beleven.
Met een lichte twijfel besloot ik mij op het einde ook maar aan de 70% van Lindt te wagen, welke gelukkig een stuk beter smaakte dan de 99% variant. Persoonlijk vond ik hem ook beter smaken dan de J.D. Gross en de Droste pastilles, maar het plezier van de Sorini weet hij niet te overtreffen. Als conclusie kom ik dus dat de Sorini, (ondanks lachwekkende babelfish vertaling op de verpakking voor Nederlands) de beste prijs / kwaliteit heeft. Het enige probleem is dat dit Italiaans merk wellicht lastig in Nederland te krijgen is, maar mocht iemand hem tegenkomen in de buurt van Breda, meld het aub
Ondanks de Lindt 99% niet mijn smaak is, (en tevens van 3 andere mensen, die de smaak ook mochten ervaren) is het toch wel een komische reep om rekening mee te houden. Het is wellicht een leuke grap voor collega’s met 1 april, of voor medestudenten die hun handen niet van je eten kunnen afhouden. Overige tips zijn uiteraard ook altijd welkom